Americo
Americo,
‘sa m’è fatt,
anca te te se sposat ?
Un pistulin arzill com’ te
tropp
cj-aveva ancor da fè.
C’l’avessa
el tu’ Gogliardo
quell’arnese
da maliardo !
En
t’arcordi fin’a ieri
tra
burett e tra bicchieri
che
soffiavi e t’disperavi,
sopra
i libre te schiattavi
sa
la prospettiva trista
de
morì ancor borsista ?
Quant’incassatur
e gross magon
per
sti trust e sti baron !
Quand
te dann la promosion
se’
già ’rdott com’un minchion.
Quest’è
la fin de no’ poracc
apena
fè qualche soldacc
t’artrovi
già impelagat
da
la passera incastrat.
Colpa
anca di pretacc
che
t’arduchen com’un stracc,
sempre
pronti a brontolè
se’i
de’l gir sensa sposè.
Mo
anca dop sposat
t’arconten
ch’è pecat
de
stè insiem pansa a pansa
sensa
fè la figliolansa.
Te,
Americo, pensa ma mè
en
da’ ment ma quei malè:
se
dla vita vo' ‘l piò bell,
se
vo’ vincia tutt’j afann,
è
d’avell com’un smarell
de
non piò d’un para d’ann.
.
Nessun commento:
Posta un commento