sabato 17 gennaio 2015

Americo





Americo, ‘sa m’è fatt,
anca te te se sposat ?
Un pistulin arzill com’ te
tropp cj-aveva ancor da fè.
C’l’avessa el tu’ Gogliardo
quell’arnese da maliardo !

En t’arcordi fin’a ieri
tra burett e tra bicchieri
che soffiavi e t’disperavi,
sopra i libre te schiattavi
sa la prospettiva trista
de morì ancor borsista ?

Quant’incassatur e gross magon
per sti trust e sti baron !
Quand te dann la promosion
se’ già ’rdott com’un minchion.
Quest’è la fin de no’ poracc
apena fè qualche soldacc
t’artrovi già impelagat
da la passera incastrat.

Colpa anca di pretacc
che t’arduchen com’un stracc,
sempre pronti a brontolè
se’i de’l gir sensa sposè.
Mo anca dop sposat
t’arconten ch’è pecat
de stè insiem pansa a pansa
sensa fè la figliolansa.

Te, Americo, pensa ma mè
en da’ ment ma quei malè:
se dla vita vo' ‘l piò bell,
se vo’ vincia tutt’j afann,
è d’avell com’un smarell
de non piò d’un para d’ann.




.




Nessun commento:

Posta un commento